Jest 1 dzień stycznia 2023, 

Więc po raz 8 (z przerwą pandemiczną, choć wtedy i również oglądałam online), czyli rok 9 poprzedniego dnia byłam na koncercie Sylwestrowym (na 17, chociaż był i rok gdzie byłam też i na 21) w Teatrze Muzycznym w Gdyni.

Nie wiem czy 9 to dużo, przez lata wydawało mi się że skoro nie chodziłam wcześniej, to mam duże zaległości, ale jednak chyba się okazuje że to jednak dużo razy. 

I że jakkolwiek nie ma dwóch takich samych zachodów słońca/spektakli/żaden dzień się nie powtórzy (jesteśmy w roku Wisławy Szymborskiej) to ja już wiem czego się spodziewać. Mogę się zaskoczyć nietypowym może castingiem – bo nie wiem czy do Białej flagi Republiki wrzuciłabym Aleksa Perskiego – czy wyborem utworów – scena taneczna z Titanica to bardziej chyba taniec irlandzki niż brytyjski, no chyba że jako brytyjskie uznamy obie wyspy -; mogę się też zachwycić – tańcem Angeli Villanuevy, jednym z najlepszych finałów choreograficznie Michała Cyrana, Falkorem – ale będę też się spodziewać utworu który rozrusza publikę, utworu dającego nadzieję, chodzonego układu. 

 

Nie zrozumcie mnie źle: to nie są i nigdy nie będą zarzuty. I być może – nie wiem, ale zgaduję – od pewnego czasu nie jestem już w targecie koncertów. Ale wiem, że tak te koncerty mają właśnie wyglądać – że mają dostarczać rozrywkę, że mają bawić/wzruszać. Widzę, chodząc od lat, i chodząc nie tylko na jeden raz nie tylko na koncert, że w karnawale jest inna publika niż w czasie sezonu na spektaklach. Że, zwłaszcza w samego Sylwestra, zwłaszcza przy obecnych cenach biletów, nie będę standardową widzką. 

„I’m not typical girl” oh jaka ja inna, słyszę Was. Czy się nadal dobrze bawię na Crazy is my life? Oczywiście, urodziłam się w ostatnim miesiącu lat 80, więc całe lata 90 to moje dzieciństwo. Pierwszy w życiu pamiętnik założyłam miesiąc przed pluskwą milenijną. Oczywiście, że widziałam reklamę Ojciec prać w telewizji. Czy przez lata chodzenia do teatru wolałabym zobaczyć w teatrze muzycznym Sylwester musicalowy? Oczywiście. Czy większość ludzi płacących za bilety bawiłaby się mając tylko utwory musicalowe? Nie wiem, może, ale doskonale wiem dlaczego te Sylwestry wyglądają tak. 

 

Czy hasłem przewodnim tego tekstu jest „nie wiem”? Nie wiem.

Tak serio, tak. Ostatni kwartał 2022 tak naprawdę w moim życiu to wielkie nie wiem. Czy filtruję i projektuję więc to na teatr? Nie wiem, zapewne. 

 

ALE. 

Jeśli w pierwszej części I aktu nie byłam pewna czy chciałabym wrócić na ten program (co dość mnie zaniepokoiło) to im dalej w las, tym bardziej chciałam wejść na stronę bilety.muzyczny.org i sprawdzać czy są bilety na najbliższe spektakle. (Będą, kupię i wrócę)

W zeszłym roku na 80 i Italy też nie byłam pewna, i aż tekstu nie napisałam o tym programie, a potem z rozpędu byłam 4 razy, a potem dołożyli program na koniec sezonu i wpadły dwa kolejne i mimo Zuppy Romana i początkowego „e?” na parę innych numerów do dziś w głowie głośno mi gra „WITAJ ZOSIEŃKO, OTWÓRZ OKIENKO” oraz Ciao ciao siciliano. Z obecnego programu na takie cuda szansę ma „GO WEST” i Lambeth walk.

Z impresji: 

-Kuba Brucheiser to dobro narodowe. Państwo Brucheiser w końcu w duecie😊

-Maluch na wejherowskich rejestracjach… NOWYCH?

-nie wiem czy koszulę jaką miał założoną Krzysztof Wojciechowski założyłby Krzysztof Cugowski, ale Pawle Sikora, nie jestem zła za ten kostium. 

-Sikora, oprócz jak co roku fantastycznych kostiumów (Chess, moja miłość odkąd była suita, kocham te kostiumy!!) dostał finał na wysokościach. AH. That’s what we always wanted. 

-pan Sikora Zbyszek tańczący z manekinem w Gdy Nie ma dzieci. I kostiumy Anny Andrzejewskiej i Tomasza Gregora w tymże numerze – PALUSZKI LIZAĆ.

-Mira art. Amen. W tym roku nie pociły mi się ręce, ale chapeau i plastik bas. 

-wzrusz Nie żałuję. Wszystkich trzech pań, zwłaszcza pani Magdy. 

-brak „who the fuck is Alice”, ale i tak, JĘDRZEJ superstar i band tym razem studencki. 

-właśnie, cały IV rok w koncercie. 13 błyszczących gwiazd, z mojego miejsca najwięcej widziałam Maksymiliana, Patrycję i Maćka (i nietrudno było Mateusza 😉)ale cuda. Cuda. Wiem, nie pisałam o Once on this Island, ale zrobiłam Tiktoka który ma więcej wyświetleń niż mój najpopularniejszy tekst o Notrze.

-jeszcze a propos studentów – „elegancki garnitur” Bartka Kardysia. 

-z mniej przyjemnych – niedziałający mikrofon Mai. Z bardzo przyjemnych – Danny Zuko ratujący Sandy swoim mikrofonem. Grease, wróć. Z mniej przyjemnych jeszcze: nie jestem zadowolona z tłumaczenia Six. Chyba jednak nie chcę Six po polsku. Ale może się dotrzemy.

-FALKOR. 

-choreografowie zrobili ¾ roboty. Uwielbiam tegoroczne choreo. 

 

Nie, nie żałuję

Przeciwnie bardzo Wam dziękuję, cudowny zespole Teatru Muzycznego. 

Zanim może zacznę : to był mój szósty Koncert Sylwestrowy na godzinę 17. Pierwszy raz byłam już/dopiero w 2014, gdy zaczęłam sama zarabiać i kupować, już nie za stypendium, tylko pieniądze z pracy zarobkowej, bilety na koncert. Znałam już mniej więcej zespół, bo chodziłam od czasu do czasu na spektakle, byłam na Korwinaliach pół roku wcześniej. Doskonale wiem, ile bilety kosztują - chociaż absolutnie nie pamiętam o ile tańszy był wtedy, bo na pewno wtedy w loży było zdecydowanie taniej, zarabiałam mniej niż dziś a jednak wydałam kasę.

Wyświetl ten post na Instagramie.

2014 vs 2019, czyli Szósty raz życzenia prostu z Teatru Muzycznego 👐🏻👐🏻👐🏻 szczęścia misiaczki 🥂🥂

Post udostępniony przez Gosia Pietrzak (@margotana) Gru 31, 2019 o 7:51 PST

Sylwester 2018/2019 – impresje. 

 Świetna konferansjerka Marka Sadowskiego w pierwszej części koncertu, o której marzyli wszyscy od paru lat. Uwielbiam jak pan Marek potrafi śmiać się z siebie. I delikatnie śmiać się z publiki i swoich kolegów tez. I dyrektora
 Piękne aranżacje orkiestry pod dyrekcja Dariusza Różankiewicza.
Chór/off jak w Krakowiakach. (#teamchor) 
Uśmiechy Ani Czajki i Karoliny Merdy w zespole to miód na serce i od razu człowiek się sam uśmiecha.
Jędrzej Gierach, który tańczy wspaniale – Jędrzej jest studentem II roku, ale już od zeszłego Sylwestra, i jeszcze Krakowiaków zwraca na siebie uwagę bardzo.
Kostiumy Pawła Sikory – pióra! Cekiny! Brawo Paweł.
 Dziewczyny (i chłopaki) z Mira-Artu odgrywają coraz to ważniejsze role w koncercie – i to dobra nowina.
Bardzo dobry powrót – którego mi brakowało w zeszłym roku – do dania i starszemu – i młodszemu pokoleniu artystów – paru minut – Nie mamy nic do stracenia, wyrzucone niestety z koncertu o 17 – czy solówki w medleyu Weselnym (w którym zabrakło Prawy do lewego, za to była kaszubska piosenka Mój łojciec kupił kleża – w końcu piękny ukłon do folkloru regionu, w którym znajduje się jednak Gdynia.. )

Akt I, piosenka polska 

 Kolędy, które rozpoczynają koncert (grupa łowicka w kostiumach z Chłopów, reszta kostiumów - Krakowiacy i Górale, kontusze szlacheckie i Kaszubi) są dosyć sporym zaskoczeniem – zwłaszcza żłobek na kółkach – ale im bardziej o tym myślę, tym bardziej podoba mi się ten pomysł, bo w końcu jesteśmy w okresie Świątecznym. Jestem ciekawa czy Kolędy zostaną przy Koncercie na zakończenie sezonu, czy będą zastąpione czymś innym.. W czerwcu śpiewać W żłobie leży.. w sumie, jeśli już można teraz Last Christmas..
 Prząśniczki – talent Marioli Kurnickiej w śpiewie operowym odkryty przy Krakowiakach, fortepianów mniej bo pożyczone biedniejszej Operze, i cudna żeńska część baletu.
Ta ostatnia niedziela w wykonaniu Tomasza Wiecka z Agnieszką Zalas i Krzysztofem Dzwoniarskim na solówce - piosenka mocno z historią, świetnie zobrazowaną w tańcu i z uczuciem wyśpiewana.
 Cicha woda ma kostiumy ze Złego. TĘSKNIĘ ZA ZŁYM. 
 Jej portret – Aleksy Perski i Sylwia Wasik maja takie ‘gładkie’ głosy – zdecydowanie bardziej pasuje smooth, jazzowe głosy – że pasują do tej piosenki bardzo, a Anna Czarniecka z Mira-Artu na kole pięknie dopełnia muzykę.
 Kwiat jednej nocy/Damą być – który pokazał jakie cudowne i zdolne dziewczyny są w Teatrze, każda z nich to mały lub większy skarb.
Najwięcej witaminy – Tomek Więcek jako Szwedka sprawił że zaczęłam się śmiać jak norka i już do końca piosenki nie mogłam przestać
Absolutnie zachwycający Zegarmistrz Światła w wykonaniu Karoliny Merdy i Krzysztofa Wojciechowskiego - pod koniec piosenki miałam łzy w oczach i nie mogłam wyjść z podziwu - i w sumie nadal nie mogę - jak to zabrzmiało. I powiedzmy, że rozumiem dlaczego drabina.. powiedzmy, no ale spokojnie, nie czepiam się, bo takie to wykonanie zrobiło na mnie wrażenie..
Staruszek świat w wykonaniu Mai Gadzińskiej - coraz bardziej słyszę w jej głosie księżniczkę Disneya, i dziękujemy panu Markowi że podpowiedział jej musical. Największy wkład. :)
Wyrzucony z koncertu o 17, ale które mogłam zobaczyć na próbie generalnej Medley poświęcony Korze – na solo 3 wspaniałe Iga Grzywacka (niesamowicie piękna), Kasia Kurdej- absolutne szaleństwo (na zmianę z Izą Pawletko) i Kasia Wojasińska - pazuur!
Tylko ta końcówka I aktu… aleee doceniam mrugnięcia i to jak bardzo nie na serio wzięli to wszyscy(zwłaszcza talent aktorski Pauliny Kroszel!). Ale i tak – oba koncerty w 2018 musiałam przeżyć na trzeźwo, bo zaraz po musiałam być w pracy – myślę że chociażby dwa(bądź trzy czy pięć) kieliszki Prosecco nastawiłyby mnie bardziej optymistycznie do skoku narciarskiego. Ale fajnie było zobaczyć kostiumy z Krakowiaków.

Akt II, piosenki zagraniczne 

 Can’t stop the feeling czy Daddy Cool – od już zeszłego Sylwestra Krzysztof Dzwoniarski, który też skończył Akademię Muzyczną, coraz częściej śpiewa. W Lalce zastąpił w roli subiekta Jerzego Michalskiego, i oprócz świetnego tancerza w Muzycznym rośnie kolejny wokalista.
Wspominające Arethę Franklin You make me feel like a natural woman w wykonaniu Karoliny Trębacz zmiotło całą publikę. Chór gospel na schodach - równie cudowny.
 Z pięknym występem Mira-Artu z cudnym akcentem francuskim śpiewają Et si tu n’existais pas Krzysztof Kowalski z Alicja Piotrowska, a najbardziej radosną piosenkę świata Felicita Maciek Podgórzak z Anną-Marią Urbanowską.
Z przedstawień państw najmniej jestem przekonana do najbardziej (bo każda z piosenek z państw jest mocno osadzona w schemacie) stereotypowego Bialyje roze jako przedstawiciela Rosji czy Jodłowania z Niemiec– mimo że zabawa konwencja widoczna jest przez cały czas i przez większość czasu koncertu trzeba się po prostu wyluzować i dobrze bawić.
 Bo czyż nie po to są imprezy Sylwestrowe?
 Wspaniały głos Marcina Słabowskiego zabrzmiał już bez problemów repertuarowych w Goodbye my love (jak miło ze Stavros, chociażby gościnnie, jest w teatrze)
Man in the mirror to kolejna perełka a capella – po Tico tico czy Medleyu z Disneya klasyk z Jacksona który mocno zainspirował - przygotowana przez Chórmistrzynię Agnieszkę Szydłowską.
Goldeneye – wspaniała w solówce Magdalena Smuk, a układ z Mira-Artem, zrodzony w głowie Michała Cyrana.. wierzę w zabezpieczenia i niezwykłe zgranie, ale nie znaczy to że nie mogę się nie denerwować żeby rzeczywiście nic się nie stało. Ale to wspaniały numer, nawet jakby był tylko zaśpiewany, a z całym układem.. !
I wybuchowy finał A little party never killed nobody– który jednak po tym zachwycającym Goldeneye nie ma aż takiej mocy –ZNACZY, jest śpiewane wspaniale przez Izę Pawletko(na zmianę w koncertach na bis z Kasią Kurdej) i Karolinę Merdę (która bierze do tego numeru co najlepsze ze swoich ról z Tuwima i jako Błazen w Wiedźminie) i zatańczone przez cały zespół, ale publika musi chwile się otrzasnąć, zanim zacznie się bawić.

 Medleye BigBeatowy z I aktu i Elvisowy (z zdecydowanie za krótkim solo Sebastiana W.) i Beatlesowy (z pieknym Yeasterday Kuby Brucheisera – #mzf kiedyś startowałam w konkursie piosenki, w V klasie, właśnie z Yeasterday.. wyszło tak, że dziś piszę, a nie śpiewam :D) dają publice dobra zabawę.

Ale, ale...

 Żeby nie było aż tak uroczo w tym roku – na Koncercie Sylwestrowym byłam piąty rok z rzędu, i teraz moje osobiste aleeee/uwagi, które absolutnie mogą nie przeszkadzać innym, ja na nie zwróciłam uwagę i ciutkę zaburzały odbiór:
- widzę że się mocno powtarza schemat całego koncertu, jak jest skonstruowany, jak jest prowadzony. Pewnie, sprawdza się, pewnie, prościej zapanować nad scenariuszem, jak prawie na początku I aktu jest Medley, na którym będą się bawić starsi, będzie na pewno hit na którym większa część publiki będzie się bawić, fajnie, ale..
 -Pewnie, zabawa zabawą, ale konferansjerka w drugiej części, czyli ‘gwiazdy ekranu i polityki’ zapowiadające kolejne kraje to jednak zbyt stereotypowy pomysł który nie do końca kupiłam. Mimo że naprawdę był świetny zagrany przez większość 'konferansjerów'(i tu wyróżnienie dla na pewno Saszy Reznikowa za Łopenera).
-Tak, doceniam każdą sekundę i minutę spektaklu, ale też uważam że parę piosenek mogłoby być skróconych, I parę rzeczy można by było zmienić w repertuarze ekhmekhmLamouraZakopaneekhmekhm.
 -Tęskno za musicalem. BARDZO.

 Myślałam że będzie gorzej. 

Nie jest to najlepszy Sylwester – dwa poprzednie tylko podnosiły poprzeczkę, jak dla mnie rewia musicalowa z przełomu 2016/2017 była najperfekcyjniejsza, z Thrillerem, Anything goes – wielka szkoda że buty do stepu nie zostały wykorzystane dłużej w Jodłowanym numerze (ale z drugiej strony nie chciałabym żeby wykonawcy padli na scenę i nic innego już nie zagrali, a to kolejna choreo to nauczenia...) – z Kręgiem życia, z poszukiwaniem nowego musicalu, z The Aloof.. no ukochana Rewia, Jubileuszowa tez była cudna – ale z chęcią wrócę na koniec sezonu –
bym wróciła nawet jeszcze Na Bis, ale primo, nie ma biletów (don’t worry, jestem pewna że w tygodniu teatr wypuści bilety, tak Lena!) secundo, nie wiem czy będę miała jak wrócić (4 do Paryża, potem iwning szift) tertio, postanowienie jest takie żeby nie wracać tak często jak w 2018(które pewnie spełznie na niczym, to postanowienie).


 Bawiłam się, jak to na Sylwestrze w Muzycznym, świetnie, bo ten zespół zostawia wszystko - serce, uśmiech, energię -  na scenie, by sprawić, by były ogniki w oczach z radości, ze wzruszenia.

Na publikę zawsze możecie liczyć. Zawsze.

Wyświetl ten post na Instagramie.

I został tylko zapach prochu i poczucie ze można teraz iść do pracy. Za iskierki w oczach - dzięki.

Post udostępniony przez Gosia Pietrzak (@margotana) Gru 31, 2018 o 11:09 PST

Już 60 lat!

Tam, gdzie teraz jest Teatr Miejski w Gdyni, na Bema 26, w 1958 roku utworzono Teatr Muzyczny...w Gdańsku. Teatr utworzony był pod egidą Teatru Wybrzeże - który zresztą zaczął funkcjonowanie w Gdyni - który, z powodów przebudowy, miał siedzibę w Nowym Porcie, gdzie w maju wystawiono pierwszą operetkę. Bal w operze reżyserowała Danuta Baduszkowa - i tym samym zaczęły się historia musicalu w Gdyni.
Dopiero 21 lipca 1979 roku, już po śmierci Baduszkowej, została otwarta scena pod Kamienną Górą, gdzie 31 grudnia 2017 zainaugurowano obchody jubileuszu 60 sezonu teatru.

I Koncert Sylwestrowo-Noworoczny, który będzie powtarzany w maju na główne obchody, to kwintesencja i podsumowanie tego, co się przez te lata działo - jak prowadzili swój teatr kolejni Dyrektorzy - Danuta Baduszkowa, Andrzej Cybulski, Jerzy Gruza i Maciej Korwin - i jakie są plany na lata kolejne. Byli dyrektorzy, którzy wpłynęli bardzo na rozwój i ewolucję teatru oraz Wojciech Kościelniak, "pokazali się" w materiałach filmowych wyświetlanych na ekranie.

W tym roku nie ma już znanej z poprzednich lat pierwszej części pierwszej ze scenariuszem z żartami, jest przedstawianie przez aktorów kolejnych utworów z historii. I jak czasami żarty były z dużą brodą, to teraz tego trochę brakowało. Ale rozumiem, jubileusz to jubileusz - na szczęście hasło było.
I akt to przedstawienie historii - od operetki, przed Kolędę Nockę, wielkie sukcesy Gruzy, musicale Korwina i Kościelniaka oraz oczywiście Notre Dame aż do wspaniałego finału z Les Miserables.
Medley z operetek oraz Piosenki lwowskie trafiły zdecydowanie do starszych widzów, którzy byli główną publiką na spektaklu o 17, Andrzej Śledź śpiewający Śnić sen z Człowieka z La Manchy wzruszył, ale moje zapowietrzenie zaczęło się od Psalmu stojących w kolejce z Kolędy Nocki. Agnieszka Kaczor, a zwłaszcza Magdalena Smuk, i cały zespół stojący w kolejce, sprawili, że miałam ciarki. A potem był Medley Gruzy, z tak dobrze znanym Skrzypkiem - zagranym w poprzedniej i teraźniejszej wersji już 700 razy - i oryginalną choreografią z Jesus Christ Superstar. I przyznaję, umarłam i zmartwychwstałam. JChS z Rampy był jednym z moich ulubionych musicali zeszłego roku, ale jak Krzysztof Wojciechowski zaśpiewał song Superstar, absolutnie mnie zwaliło z fotela. Żeby nie było, absolutnie wszyscy mieli energię, uśmiech, cały czas nie mogę pojąć jak to się dzieje, że mimo okresu chorobowego, mimo godzin prób wycieńczających, mimo tylu zmian kostiumów, oni nadal mogę tańczyć, biegać po scenie, śpiewać, i to wszystko z uśmiechem. Dla mnie to największy talent, absolutnie mnie onieśmielają, bo są wspaniali. Wracając do Superstar - z marynarkami z Ghosta zespół i Krzysztof przeszli samych siebie. I ta nuta.. W czasie jednej z Musicalomanii Krzysztof opowiadał, że zawsze chciałby zagrać Judasza, wtedy zaśpiewał Heaven on their minds. I o mój Boże (nomen omen) jak ja bym chciała to zobaczyć.
A potem było Belle. Już w zeszłym roku pisałam to - ale Krzysztof Kowalski śpiewający zwrotkę Quasimodo sprawił, że znowu głośno westchnęłam i pożałowałam, że mogę go widzieć tylko śpiewającego Dzwonnika w Koncertach. Ale wtedy być może nie miałabym po co chodzić na Wiedźmina. Tak miało być, a Belle z dzwonem i dziewczynami z Mira-artu było cudne. Pan koło mnie tylko rzucił mi dziwne spojrzenie jak śpiewałam całość.. chyba trochę za głośno. Po 19 razach zna się, niech pan wierzy.
Końcówka to tekst dopasowany do Jubileuszu do melodii z My fair lady i finał z pierwszego aktu z Nędzników - Jutro już - z Rafałem Ostrowskim, Andrzejem Śledziem, Mają Gadzińską, Maćkiem Podgórzakiem, Igą Grzywacką na solówkach i resztą zespołu.

W Sylwestra oba koncerty zostały skrócone - z pierwszego aktu z musicali Kościelniakowcyh pokazana była tylko Pieśń umarłych z Wiedźmina, z drugiego aktu według programu odpadły Tańce towarzyskie i Suita na trzy fortepiany - od drugiego stycznia, czyli Bisy, będą już pokazane w całości.

Drugi akt to plany z perełkami tanecznymi i muzycznymi. Początek to I got rhytm z Crazy for you ze stepowaniem - stepowanie nie znudzi, to zawsze zrobi wrażenie, i to jakie. I jakim cudem oni się uśmiechali. Nie pomylili - w większości ;). Tak tańczyli i śpiewali. Cały zespół ze studentami II i III roku na czele z Karoliną Merdą. To jest poziom absolutnie światowy.
Dziewczyny z Mira-Artu zaprezentowały jak teatr został przebudowany, a potem znowu wielkie zapowietrzenie - duet Rafał Ostrowski - Krzysztof Wojciechowski Tango Roxanne z Moulin Rouge, ze wspaniałą choreografią z Pauliną Kroszel w roli Roxanne. Strasznie żałowałam wyrzucania z programu właśnie medleyu z Tańcami towarzyskimi, bo w zeszłym roku wtedy balet pokazał się ze wspaniałej strony, ale to co pokazywali w czasie spektaklu było wspaniałe. Nadużywam słowa wspaniałe, prawda? Taki koncert.
Jeden miałam zgrzyt. Owszem, w czasie Sylwestra ze znajomymi tańczyłam i śpiewałam do Despacito, ale w czasie koncertu byłam jeszcze zbyt trzeźwa, nawet żeby docenić przymrużenie oka i przedstawienie innych zawodów z teatru, i choreografię/aranżację stompową przetłumaczonego hitu zeszłego roku. Miałam mały zgrzyt, ale na szczęście później było You can stop the beat (Kasia Wojasińska, Kasia Kurdej, Maciek Podgórzak i Paweł Czajka na solówkach) z Hairspray ze świetną choreo - i to będzie super musical za półtora roku - oraz How deep is your love z Mają Gadzińską i Sebastianem Wisłockim - jeszcze (na szczęście) w wersji angielskiej. Ekipie Gorączki - powodzenia na próbach które się zaczynają po Nowym Roku!
Przetłumaczone zostało Another day of sun z La la land z Mariolą Kurnicką na solówce, a scenografia i tekst zostały dopasowane do Gdyni. I przysięgam, nawet jeśli bym nie wiedziała, że choreografię robił Michał Cyran z Instastory, poznałabym dzięki paru ruchom, cekinom - no oczywiście że musiało się błyszczeć, to Sylwester, Jubileusz! - tak jak złoto z finału II aktu.
Ale zanim był finał, było urocze a capella przygotowane jak co roku przez Agnieszkę Szydłowską z solistami - tym razem bardzo wyjątkowo urocze, bo pani Agnieszka była przebrana za Królewnę Śnieżkę, soliści za krasnoludki, a utwór to był medley z Disneya. Rozpłynęłam się absolutnie i wyłapywałam kolejne głosy, i byłam zachwycona
Był też hit z zeszłego roku, marzenie całego musicalowego świata - Krąg życia z Króla Lwa. Jasne, chciałabym strasznie. Jeśli się uda, będzie to niesamowity sukces. I oczywiście, Maćka Podgórzaka na Lwa na skale - zawsze.
Koniec to hołd dla Zbigniewa Wodeckiego z pięknym wokalem Artura Guzy - docenienie Artura to wielka zasługa Notra, i jaki wspaniały głos ma on - i występem Mira-Artu, a koniec to fajerwerk i dopełnienie wspaniałego koncertu - oraz przedstawienie wielkiej premiery przyszłego sezonu - wznowienia po latach Krakowiaków i górali.

Świetnie było widzieć wszystkich artystów, czy to w zespole, czy na solówkach. Czekam na drugiego stycznia, by zobaczyć cały medley Kościelniakowy - mają być Róże na śniegu z Francesca, na co na pewno będę hiperwentylować - i Tańce towarzyskie z Footloose na koniec. Pracę włożoną w przygotowanie doceniam i kładę się na podłogę bijąc pokłony - bo są wspaniali i mają tyle energii. Zespół mamy wspaniały, teatr mamy najlepszy, nie potrzebujemy LEDów (przytyk do Romy i Capitolu znowu zrozumiałam tylko ja, kolejny raz pan obok mnie spojrzał na mnie jak na wariatkę jak zaczęłam się histerycznie śmiać i nie mogłam się uspokoić), mamy wspaniałą technologię, która wyświetla na ścianach animacje które uzupełniają to co się dzieje na scenie. Mamy obrotową scenę (dzięki ci Michał że ją wykorzystałeś!), współpracuje teatr z akrobatycznym teatrem Mira-art i niczego innego nie potrzebujemy.

APDEJT: po dwóch kolejnych Na Bis
- była Suita z Szachów z baletem wspaniałym i zachwycającymi kostiumami - utwór instrumentalny, ale Sebastian Wisłocki i Paweł Sikora na koturnach to absolutny hit
-był Medley Kościelniakowy w całości - Róże na śniegu z Francesca, cała scena Jedzta pijta z Chłopów, krótki fragmencik Lasu z Lalki - z Anną Marią Urbanowską na wokalu - i Jazz Babariba Kasi Kurdej, który sprawił, że znowu zatęskniłam za Złym.A dopóki afisz wisi na foyer, to ja będę naiwnie wierzyć, że choć na jeden jedyny spektakl wróci... nie powinnam. Wiem.
-Był i medley Tańców latynoamerykańskich, z naszym boskim baletem - i Footloose,  i Wojtek Daniel z On this night dostał swoje 2 minuty, co mnie zauroczyło, i Boogie shoes Karoliny Trębacz
-i była suita na Trzy fortepiany - poży...znaczy, dorobili się od zeszłego roku trzeciego instrumentu, do Artura Guzy i Krzysztofa Wojciechowskiego dołączyła wszechstronnie uzdolniona - czego ta dziewczyna nie umie?? - Ewa Walczak i zagrali medley (po polsku: Medley - Marek Sadowski jako zapowiadacz kolejnych piosenek na wieki, poproszę) z West Side Story.
-a poza tym dopowiadam że absolutnie i na wieki upewniłam się w miłości do Superstar Krzysztofa Wojciechowskiego, Psalmu stojących w kolejce,min Mai, Sebastiana i Artura przy Disney marzenie, Maćka Podgórzaka jako lwa, zeberek i uwielbiam oglądać ten program. Tylko wyrzućcie Despacito, albo zamiast podwyższać ceny wina, to obniżcie, albo dajcie kartę stałego klienta. Wtedy będzie i Pasi-mi-to. Na razie, odmawiam. Dla Tomasza Gregora i Marty Bacajewskiej proszę o lepszy repertuar.

Musicale grane w teatrze są wspaniałe - Noter, Wiedźmin, Avenue Q, Chłopi, Ghost i na wszystko inne warto iść! - ale to Koncert Sylwestrowy to zawsze wisienka na torcie, creme de la creme pracy zespołu, tego co w Muzycznym najlepsze. Na który zdecydowanie warto wydać pieniądze, na którym każdy znajdzie coś dla siebie.
Lat 60 - niebywałe. Kolejnych 60 lat, Muzyczny!

..zaczal sie jak w zeszlym roku w Gdansku, ale to nie oznacza, ze tam spedze caly rok. Zeszly rok tez tam zaczelam, a co zdominowalo moj rok?
Jeden Plock ktory wyglada jak Miasto, a reszta, w tym slynne juz selfie - Gdynia.
Teraz jeszcze na Insta musze dodac kilka fot z Paryzewa, w ktorym bylam przed Swietami, ale reszta bedzie Gdynia. Zdecydowanie. Tym najlepszym miastem ever.

Ktore w tym roku, za miesiac i 8 dni, bedzie obchodzic 90 lat! Moje mlode Miasto bedzie ciut starsze juz, ale i tak, 90 lat? Dama! Z Morza i Marzen. Na Koncercie Sylwestrowym zespol Muzycznego zaprezentowal piosenke pod jakze zaskakujacym tytulem Gdynia'90. Fajny tekst: 'Budujemy wytrwale,rosnie Miasto ku chwale zeby siegac wciaz wyzej i dalej..!' I oby tak bylo! Wiecej o urodzinach i wiecej o tej piosence - w lutym. A dokladnie : 10 Lutego!

We wrzesniu bedzie tez o wydarzeniu, z ktorego piosenki sluchalam tez na Koncercie Sylwestrowym. Panie siedzace obok mnie serdecznie przepraszam za moje bycie typowa fangirl, pana Tomasza Wiecka za wiadomosc tez, ALE SLYSZALAM BELLE PO POLSKU. Moj kochany Muzyczny dostal prawa do Notre Dame - ale to juz chyba mowilam... - i na Koncercie Sylwestrowym zaprezentowali Belle. I omamusiuomamusiuomamusiu jak ja sie nie moge doczekac!!! Jest dobrze, tyle moge powiedziec. Jesli rzeczywiscie zaprezentowali casting, to oj, sie bedzie dzialo! Swietny Frollo bedzie. Quasimodo tez. i Pheobus tez. Ojejojejej, wrzesniu, chodz do mnie.

Jeszcze na moment wracajac w przeszlosc: koncert Zaz byl przenaj, a moje urodziny, ktore wyprawilam w tym roku w Nonsensie (najlepszym, cudownym) - rozwalily system. Ludzie z Internetow sa najlepsi, amen alleluja. Owszem, nie wszyscy, i nie kazda przyjazn jest trwala, ale mam szczescie i dzieki Bogu, ze kilkoro ludzi ktorych znam z Internetow jest tak cudownych, ze impreza byla naj. Jeszcze raz dzieki Marzena,,Ania, Maciu, Beata,Basia, Artur, Mariusz, Krzysiek, Patryk no i dwom nieinternetowym Dorocie i Ani. Dzieki Wam ten rok tez byl fajny <3