1. Mewa w Sopocie
W tym roku uwielbiałam gonić ptaszorki z Bulwaru czy z molo. Ta urocza dama pozwoliła do siebie podejść i wtedy dopiero rozłożyła  skrzydła i poleciała. A wtedy było z milion stopni na minusie, zatoka zamarznięta, a telefon wyłączył się z 5 razy.

2. Molo w Orłowie, czyli klasyk.
Aż się dziwię że tylko to jedno zdjęcie z molo w Orłowie znalazło się w top 9, ale każde -trochę  może tylko rozjaśnione foto z Orłowa ma szanse na sporo dobrych słów To jedno jest wyjątkowe jednak - bo ma ptaszorki.Dużo  ptaszorków.

3. Easy like Sunday morning
czyli bez, książka i kawa. Ustawiałam z 5 minut, podejść było z 15, ale się udało i napis, ale fokus na bez. 

...nie nastąpi, bo nie lubię oddzielanie kreską etapu z tego powodu że zmienia się tylko rok. Zmiany można wprowadzić zawsze. Tylko trzeba chcieć...

#gdanskiekadry #igersgdansk

A photo posted by Gosia Pietrzak (@margotana) on Nov 19, 2016 at 8:24am PST

no ale lajki twierdzą inaczej. I z nimi nie da się kłócić.
Fajny tweetup, trochę żałuję że stchórzyłam z tą Bazyliką Mariacką, ale jednak nie dałabym rady kondycyjnie jednak. Albo sobie tak wmawiam.

4. Zachód słońca nad Władysława IV/budynkiem korpo. Wiadomo, kolorystycznie dodałam ciut różu, ale zdarza się, że w Mieście można złapać naprawdę piękne wschody i zachody. Akurat oddałam wtedy książki do Wypożyczalni Centralnej i wracałam na Władysława IV by iść na siłownię. I złapałam.

5. Kałuże w Parku Kilońskim! Szukałam później innych z inspiracji Masterki Kałuż, a zdjęcia jesienią w kałuży były super popularne na Insta, ale nie dało się zrobić tak fajnego. Ale żeby zrobić to foto, musiałam znieść parę dziwnych min ludzi chodzących z psami, moich sąsiadów, bo to moja dzielnia. Ale co, warto było!

6. Good Morning Gdynia na Działkach Leśnych od Traffic Design - Codziennie mijam w drodze do pracy, gdy zwykle jest ciemno, rzadko wracam na Warszawską na przystanek, ale jak już wrzuci się.. zdecydowanie wolę ten napis od poprzednich kolorowych zawijasów które były na przychodni wcześniej. A i ten napis jakiś taki pozytywny..!

7. Budynek Gimnazjum nr 1 na 10 lutego. Najlepszy na jesień do fotografowania.
Z serii budynki Gdyni. A myślałam, że któryś kościół się znajdzie, a tu nie ma religiosnapa..
A zdjęcie wrzuciłam gdy wracałam ze Mszy jubileuszu SWA. Ah, początek października, dobry czas. I niedziela rano, prime time na wrzucanie zdjęć. Polecam.

8.Gdańsk, Jarmark Bożonarodzeniowy, musiałam baaardzo ściemnić to zdjęcie, skontrastować przeokropnie, bo dużo ludzi było i jeśli nie chciało się mieć nic w kadrze, musiałam. Było uroczo, nie przeczę, ale nie byłam zadowolona z niego. A tu reniferki i koło podświetlone - i już.

9. Wschód słońca w drodze do pracy nad torami. Gdy jeszcze wschód słońca był jak zaczynam pracę o 7, nie później. Czasie, do boju, bo teraz widzę urocze kolory jak już siedzę w pracy i nie chce mi się wychodzić przed budynek by cykać foty.


A jednak jeszcze statystyka muzyczna, według ostatnich zapętleń totalnych na Youtube: wkręciło się bardzo. Jeszcze się nie znudziło:
(no tęsknie za Notrem. Oby do 25 stycznia. TAK, wszystko w porządku)

Pułkownik Dąbek, Nataszka, żołnierze radzieccy i mój pradziadek.
Nie wyobrażam sobie okresu Wszystkich Świętych bez wizyty na tym cmentarzu.

..mieć nowy wystrój bloga?
Cudownie! Najlepsza Ana z JakMalowanego wprowadziła zmiany po tym, jak przysłała mi link do szablonu, który poprzedniego dnia przeglądałam i zapisałam by pokazać jej jak się spotkamy. Jest piękny, prawda? Logo tak samo. Ana, jesteś najnajnaj. Dziękuję i dziękować nie przestanę.
Może się wydawać że nadużywam słowa dziękuję, ale lubię mówić ludziom miłe rzeczy, i fajnie jest słyszeć od ludzi miłe rzeczy. A w 99% jest to mówione z całego serca, więc naprawdę warto. Także mały apel: mówmy sobie dziękuję. Jak piszemy/mówimy słowo dziękuję, gdzieś na świecie rodzi się panda albo kotek. Kotki częściej niż pandy, ale kotki są fajne też.

Jak to jest być szósty raz na tym samym musicalu?
Nie wiem, spytajcie mnie o to w sobotę koło 18.
Wiem, że piąty raz udaje się w końcu zapomnieć o oryginale. A to jest wielki sukces. A jak się siedzi z boku to pięknie słychać chór, który brzmi tak, że trampki spadają.
Jeszcze nie płaczę, ale jak Michał Grobelny wyciągnął ostatnią nutę w Tańcz ma Esmeraldo, to szczęka mi trochę opadła. Szybko ją zamknęłam, bo tak głupio siedzieć i klaskać z otwartą buzią, Się wyrabiają. Się rozkręcają. Dobrze widzieć ten progres.
1/3 tekstów już znam na pamięć tak, że obudzona w nocy zaśpiewam: Po nieba kresy pięły się katedry. Ale nadal mnie wkurza strasznie rozmowa Frollo z Esmeraldą przed torturą, no kiedy on jej mówi że Phebus żyje? Albo hej, Gringoire mówi Clopinowi gdzie jest Esmeralda, by ją uwolnić, a nie, że jeśli nie uwolnią, to zawiśnie. Bolą mnie nadal te fragmenty. MEH.

Pisałam wczoraj na #magdyniaamoi ze nie wiem dlaczego wracam na Notre Dame. Dzisiaj, za piątym razem sie dowiedziałam: by przestać porównywać z oryginałem. I by docenić mocno chór! Ale brzmią te głosy! #weteatrze

A photo posted by Gosia Pietrzak (@margotana) on Oct 29, 2016 at 7:14am PDT

Jak to jest jeść śniadanie z ludźmi z Internetów w niedzielę rano?
A zarąbiście. Patologia (long story short: ludzie z Twittera, nazwani tak cudownie w radio przez organizatorkę, cudowną Kasię) jest najlepsza. Da się z nimi rozmawiać, oddawać salami, używać telefonów (no chyba że wpadną na cudowny pomysł, żeby odłożyć telefony, a ten kto sięgnie po telefon stawiał kolejkę. Wszyscy chcieli, ja się zlitowałam pierwsza, po ponad godzinie. Fajnie się rozmawiało) i rozumieją problemy pierwszego świata, czyli lajki na Insta, zasięgi na Fejsie i wiedzą co się u Ciebie dzieje bo przeczytali o tym w Internecie. Kocham ich.


Jak to jest jak w Mieście są derby piłkarskie?
A nie wiem, bo uciekłam szybko z centrum do siebie na dzielnię, a w czasie meczu poszłam do kościoła. Znaczy,lubię Arkę, ale mecze w Mieście, zwłaszcza te z Lechią Gdańsk, podwyższonego ryzyka, przyprawiają mnie o drgawki, zwłaszcza jak się człowiek boi o bezpieczeństwo znajomych którzy chodzą, czy o to żeby jednak nie wyglądało jak po katakliźmie miasto. Umówmy się, kibice koszykówki czy siatkówki nie są tak 'szaleni' jak kibice piłkarscy.

Jak to jest mieć na 9.30 do pracy a jednak nie wysypiać się i wstawać wcześniej i iść na plażę?
A cudownie. Chwila z morzem i czuję że żyję. Że mogę oddychać. Nie ma lepiej.

#thatwavetho 😁 #gdynialajfstajl

A video posted by Gosia Pietrzak (@margotana) on Oct 31, 2016 at 12:37am PDT

 Jak to jest spamować Instagrama zdjęciami jesieni?
Tak, wiem, spamuję. Ale tak ładnie ta jesień wygląda, jest tak bajeczna i magiczna, że na pewno moi znajomi/obserwatorzy nie mają okien i nie widzą że tak pięknie jest. Więc, badum, na moim profilu to mają.

Peron Sopoćkowo, tor do Gdyni. #loves_sopot

A photo posted by Gosia Pietrzak (@margotana) on Oct 28, 2016 at 10:41pm PDT

I powiedzcie mi, to jest naprawdę tak ładne zdjęcie? Wprawdzie nie z Miasta, tylko z Sopotu, ale się zdziwiłam ilością serduszek.

Przez chwilę nie bylo widać Sea Towers - dla niektórych to była perfekcyjna wiadomość, mi było dziwnie.

Kto nie był chociażby raz w życiu na Bulwarze gdy jest sztorm, niech żałuje.
Najbardziej kocham gdy Morze nie jest spokojne.

Jesień w Mieście #igersgdansk #gdynialajfstalj #autumn #igerspoland #mobilnytydzien47 #sunset

A photo posted by Gosia Pietrzak (@margotana) on Sep 24, 2015 at 9:05am PDT

Wczoraj #gdynialajfstalj #igersgdansk #mobilnytydzien47 #igerspoland #cloudporn #sealove

A photo posted by Gosia Pietrzak (@margotana) on Sep 21, 2015 at 12:22pm PDT

To Miasto to życie. Bez filtra, nie potrzeba. #igerspoland

A photo posted by Gosia Pietrzak (@margotana) on Sep 17, 2015 at 8:46am PDT

Niedzielny relaks #nakawe

A photo posted by Gosia Pietrzak (@margotana) on Sep 13, 2015 at 12:34pm PDT

To Miasto to zdecydowanie zycie.